Dagboek van een Loopbaancoach
‘Weet je waarom ik voor jou kies?’ vroeg ze.
‘Omdat jij precies weet hoe ik me nu voel’
Ik ging weer aan het werk na mijn zwangerschapsverlof.
Al na 3 weken wist ik: dit werk past niet meer bij mij. Het kostte energie. Ik haalde er geen voldoening meer uit. En ik voelde me zelfs incompetent. Mijn collega’s leken hiervoor in de wieg te zijn gelegd. Ik niet. Ik sprak met mijn werkgever en een paar maanden later zat ik thuis.
Zo’n 6 jaar geleden begon hiermee mijn reis op zoek naar werk dat echt bij me past.
Ik weet dus uit ervaring:
Hoe het voelt, als je werk niet meer bij je past.
Welke twijfels en negatieve gedachten er dan ontstaan.
Welke rode vlaggen ik zelf had gemist.
En daarom weet ik precies hoe jij je voelt, zodra je bij mij komt voor een kennismaking.
Misschien herken je dit:
Onzekerheid: maak ik de juiste keuze hiermee? Doe ik hier goed aan? Kan zij me echt helpen? Vind ik überhaupt ooit weer richting?
Frustratie: Waarom kan ik dit niet gewoon zelf?! Ik ben er zo klaar mee, wist ik maar waar ik moet beginnen..
Hoop: het is haar ook gelukt, dan moet werkgeluk toch ook voor mij zijn weggelegd? Ik zet in ieder geval een eerste stap..
En zo zijn er meer gevoelens en twijfels die langskomen…
En naast deze ervaring, weet ik dus ook hoe het is om loopbaantraject te doorlopen.
Van ‘ik heb geen hulp nodig‘ tot ‘shit, ik kom er alleen echt niet meer uit’
Van ‘hier is toch niemand voor?’ tot ‘wat doet een loopbaancoach eigenlijk?’
Van ‘kan zij me wel echt helpen?’ tot ‘heb ik een andere keuze dan?!’
Van ‘wat zal eruit komen?’ tot ‘shit, nu moet ik hier ook echt iets mee’..
Van ‘dit voelt onmogelijk..’ tot ‘wauw, i did it’
Been there, done that. Van het diepste dal tot de hoogste top.
Ik weet hoe je je nu voelt. Maar ook hoe je weer richting vindt.
En bij alle stappen loop ik met je mee.
